Selecteer een pagina
Driemaal Bruid Boek

Driemaal Bruid

 

Anja werd Driemaal Bruid: als kind, als non en als echtgenote. Haar toegewijde leven aan God en de kloostergemeenschap werd overhoop gegooid toen ze verliefd werd op Jan Willem.
Driemaal gaf ze haar hart in volle overgave, maar na zoveel jaar blijft voor haar de vraag wat eeuwige trouw eigenlijk betekent. Deze biografie is een zoektocht naar het antwoord.




Wie Anja ziet, ziet taaie breekbaarheid. Wie Anja kent , ontdekt krachtige kwetsbaarheid. Wie Anja’ s verhaal leest, verbaast zich over doordachte trouw en afhankelijkheid.

 

Gerry



Een indrukwekkende autobiografie van een vrouw die gepassioneerd haar hart volgt en daar de volle consequenties voor neemt. Een weg met diepgang en zelfopoffering die niet meer van deze tijd lijkt te zijn.

Monique



Anja geeft in haar boek een blik op het moderne kloosterleven en haar eigen gevecht hoe daar vorm aan te geven. Geen boek over geloof of kerk maar over een vrouw die je raakt en gelooft in liefde.

 

Brenda



Driemaal Bruid Paperback

€ 17,95
Bestel


Prijs incl. verzendkosten

Betaling via  Ideal / PayPal

Driemaal-Bruid-Ideal-Paypal


Caperman Uitgeverij

Lindenlaan 24

3831 XP, Leusden

Tel: 033-4320546

KvK: 67826032

BTW: 857188537



Driemaal Bruid Digitaal EBook

€ 7,50
Bestel

Fragmenten uit ‘Driemaal Bruid’


(Fragment pag. 78)

Mijn twijfels maakten plaats voor een ongekende vastberadenheid. Ik wist wat ik wilde. Ik wilde niet terug in de wereld. Ik wilde hier zijn, bij de Zusters Augustinessen. De brief brandde in mijn handen. Alles had ik daar in opgeschreven om zuster Eva te overtuigen dat mijn verlangen om bij de zusters in te treden ernst was. Als ik deze brief had overgedragen had ik mijn lot uit handen gegeven.
Ik had er zo lang over nagedacht. Nachten van wakker gelegen. Afwisselend had ik vlinders in mijn buik gevoeld en angsten die mijn maag samenknepen. Hier eindigde en begon mijn weg met God.
De klok luidde opnieuw. Het koorgebed was afgelopen. Ik stond op, nam de brief in mijn handen en liep de gang op om daar te blijven staan. Aan het einde van de gang was de kapel waar de zusters naar buiten stroomden en mijn kant op liepen. Achter in de rij liep zuster Eva in onze richting. Zuster Lisa wenkte haar met een knikje. Eva merkte ons op en stapte uit de rij. Ze schudde mij de hand en glimlachte vriendelijk.
‘Jij wilde mij iets overhandigen, begreep ik van zuster Lisa?’
Ik knikte beleefd en legde de brief in haar handen. Ze bedankte, stak de brief in haar rok en schudde mij de hand. Binnenkort zou ze contact met mij opnemen. Ik zag haar weglopen, de lange kloostergang in. Ik zuchtte diep. Nu had ik mijzelf gegeven. Mijn hart bonkte nog in mijn keel, maar van binnen voelde ik mij plots rustig worden. Mijn lichaam ontspande, een last viel van mijn schouders. Nu kon ik er niets meer aan doen.

(Fragment pag. 152)

Ook van mij als novice werd verwacht dat ik een nieuwe naam koos. Hierdoor deed ik opnieuw afstand van mijzelf. Mijn wereldse naam was niet meer van belang, net zomin als mijn verjaardag. Daarvoor in de plaats kwam het naamfeest, een grote feestdag die ieder jaar werd gevierd met kaarten, bloemen, een lekkere maaltijd en een kapeldienst waarin voor je werd gebeden en liederen werden gezongen die je zelf had uitgekozen.
Een nieuwe naam kiezen is geen kleine verandering. Mijn leven lang was mijn naam ‘Anja’ geweest. Zoals ieder mens vereenzelvigde ik mij met mijn naam: ‘ik’ was ‘Anja’. En ‘Anja’ was ‘ik’. Nu stond ik voor de uitdaging een nieuwe naam te verzinnen. De meeste kloosternamen vond ik oubollig. Ik kon mij moeilijk voorstellen dat ik met namen als Bartholomina, Petronella of Clasien verder door het leven moest gaan. De enige naam die in mijn hoofd bleef hangen was die van Johannes de Doper. Zijn naam betekent: God is genadig. Al die tijd was hij voor mij een inspirerende figuur geweest. Een krachtige en tegelijk bescheiden persoon die met zijn hele leven had verwezen naar Christus.
Op mijn kamer hing een zwartwit foto van een beeld van Johannes de Doper, gehouwen uit een stuk steen van een Franse kathedraal. Met een lam op zijn arm en een devote blik naar de hemel wees hij met twee vingers naar de man die niet zou dopen met water, maar zou dopen met de Heilige Geest. Op het onderschrift las ik de woorden:
‘Niet ik, maar Hij moet groter worden.’

(Fragment pag. 232)

Die middag werd ik geroepen. Er was telefoon voor mij. Ik liep naar de telefoonkamer en nam op. Het was de theologiestudent. Hij wilde met mij praten. Mijn hart stond stil. Diep van binnen wist ik waarom hij mij wilde spreken. Of toch niet? Ik zei dat ik hem morgen kon ontmoeten, hing op en staarde naar de telefoon. Ik moest hier weg. Uit deze warme kloosterkamer waar ik niet kon nadenken. Ik stapte naar buiten, de kou in. De wind sloeg in mijn gezicht, de koude lucht prikte in mijn longen. Voor mij een wit landschap, zwijgzaam en stil. Wat gebeurde er met me? Waarom die zenuwen ineens voor de ontmoeting morgen? Waar was ik bang voor?
De volgende avond werd er aangebeld, op het uur dat ik met de theologiestudent had afgesproken. Vol spanning maakte ik de grote zware houten deur voor hem open. Ik liep voor hem uit. Onderweg hoorde ik mezelf ratelen over koetjes en kalfjes, zonder hem aan te kijken. Hoe lang ik zo heb gesproken weet ik niet. Ik weet alleen dat ik plots werd onderbroken.
‘Johanna Maria, nu moet je even stil zijn.’
Ik zweeg en keek op. Hij glimlachte en wierp zwijgend een blik op de klok aan de muur naast ons. Het was kwart voor negen. Over een kwartier begon de kapeldienst. Dat wisten we allebei. Daarna keek hij mij weer aan. Van binnen wist ik het nu zeker: ik was verliefd op hem geworden.


Anja den Bok

Anja den Bok

Auteur 'Driemaal Bruid'

Anja den Bok werd geboren in Heerlen. Na de dood van haar vader koos ze voor een ander leven in Frankrijk, waar ze werkte als au-pair in het gezin van een rijke farmaceut. Tussen de ‘beau monde’ van Nice en Monaco ontdekte ze dat weelde en luxe haar zoektocht naar geluk niet konden vervullen.
Pas toen ze de Zusters Augustinessen ontmoette en intrad in het klooster wist ze dat ze op de goede weg was. In navolging van Christus zette zij zich tien jaar lang in voor dakloze moeders en kinderen, totdat ze verliefd werd. Haar ervaringen heeft ze gedurende drie jaar opgeschreven in ‘Driemaal Bruid, van Non naar Moeder’.



Lezingen

 

Naar aanleiding van het boek ‘Driemaal Bruid’ word ik regelmatig vanuit verschillende kerken, boekenleesclubs of studiekringen benaderd om lezingen te geven aan groepen tussen de 10 en 80 mensen.
Na het lezen van het boek willen sommige mensen graag persoonlijk verder praten over mijn ervaringen. Anderen zijn geïnspireerd om samen na te denken over de waarde van kloosterprincipes voor hun persoonlijk leven en geloof.
Graag laat ik mij door u uitnodigen om bij u langs te komen. Neem daarvoor contact op via onderstaand contactformulier.

 



Contactformulier